Rss

Καλώς ήρθατε!

 eisodos1

Η Ρεπετίστα (ή το Ρεπετίστι μέχρι το 1929 αποτελούσε μαζί με το συνοικισμό της Παηδονιάς την κοινότητα Πογδόριανης–Παρακαλάμου. Στην Παηδονιά και τον Άνω Παρακάλαμο, τους δύο μικρούς αυτούς συνοικισμούς, ήταν το ενιαίο χωριό, η μεγάλη Πογδόριανη, ύστερα από την μετακίνηση των κατοίκων από τους Άι – Θόδωρους. Ενώ η σημερινή Ρεπετίστα και ο σημερινός Κάτω – Παρακάλαμος ήταν τα «Καλύβια», γιατί παλιότερα στις θέσεις αυτές ήταν τα πραγματικά καλύβια της Πογδόριανης, που εξυπηρετούσαν τους κατοίκους της στις γεωργικές τους εργασίες.

Το 1929 οι κάτοικοι του συνοικισμού Ρεπετίστας με αίτησή τους έκαναν δική τους κοινότητα. Η αναγνώριση έγινε με το Διάταγμα της 14-10-1929(ΦΕΚ Α’ 379/ 19-10-1929) «Περί αναγνωρίσεως κοινοτήτων».

Η Ρεπετίστα είναι χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σε ένα λόφο όπου δεσπόζει η κοιλάδα του Άνω Καλαμά, που διαρρέει ο ποταμός Καλαμάς. Αυτή αρχίζει βόρεια από τις κύριες πηγές του ποταμού Καλαμά στους πρόποδες του Άι–Λια Δολιανών και τελειώνει στο Σουλόπουλο ή στη Βροσύνα.

Ο Άγγλος αρχαιολόγος Ν.Χάμμοντ, στο βιβλίο του «Ήπειρος» τιτλοφορεί τη μεγαλύτερη αυτή κοιλάδα, από τις κύριες πηγές του Καλαμά ως το φαράγγι Βροσύνας–Ραβενής, ως «Επαρχία του Άνω Καλαμά» και περιλαμβάνει σ’ αυτή και το δυτικό τμήμα, δυτικά του Κασιδιάρη, που διαρρέεται από τον παραπόταμο του Καλαμά, Λαγκαβίτσα. Η κοιλάδα αυτή είναι από τις ωραιότερες και παραγωγικότερες περιοχές της Ηπείρου. Το φθινόπωρο του 1809 ο Λόρδος Βύρων, πηγαίνοντας από τα Γιάννινα προς το Τεπελένι φιλοξενήθηκε δύο μέρες στο μοναστήρι του Άι–Λια Ζίτσας και αντικρύζοντας από εκεί ψηλά την κοιλάδα, έμεινε έκθαμβος από την ομορφιά της.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα γύρω υψώματα της κοιλάδας Άνω Καλαμά σώζονται τα ερείπια έξι (6) αρχαίων πόλεων και ακροπόλεων από τον 4ο αι π.Χ. Στην Παλιογκρίμπιανη, στο Σώσινο, στη Σιούτιστα (σ.σ. Κασιδιάρη), στο Δεσποτικό, στη Χρυσόρραχη και στο Λεπροβούνι. Οι οικισμοί αυτοί αποτελούσαν για τους Μολοσσούς, που ήταν οι αρχαίοι κάτοικοι της κοιλάδας, ένα αμυντικό συγκρότημα κατά των ξένων επιδρομέων, που θα επιχειρούσαν να μπουν στην κοιλάδα.

Τα ίδια αυτά υψώματα αποτέλεσαν φραγμό στον ιταλικό στρατό στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940 αφού ήταν καθαυτό στρατηγικές θέσεις.

Από το βιβλίο «Παρακάλαμος» Ανδρέα Γκόγκου,
Επίτιμου Συμβούλου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου

apopsi